ساز دل و کوکش کنیم
عقل و فراموشش کنیم
قاصدکای عاشق و رو دستای باد بکاریم
ستاره ها رو تک تک از آسمون بیاریم
تو خلوت نگاه همدیگه جا بذاریم
وقتی که بارون می زنه ،چترا مون و ببندیم
به زیر بارون بریم و به زندگی بخندیم
تو آخرین کلام هر ترانه ای بخوونیم
در به در خاک نشیم ...با آسمون بمونیم
+ نوشته شده توسط آرزو صدیق در سه شنبه نهم مرداد 1386 و ساعت
23:18 |
